10 kwietnia – rocznica katastrofy smoleńskiej
10 kwietnia każdego roku – w rocznicę katastrofy smoleńskiej – sięgam do najważniejszej książki w moim życiu pt. „Lech Kaczyński. Biografia polityczna 1949-2005”. Jako współautor naukowej biografii śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego – napisanej wspólnie z Anną Karoliną Piekarską, Sławomirem Cenckiewiczem i Adamem Chmieleckim – wracam myślami do opisanej przeze mnie opowieści o warszawskiej drużynie śp. Prof. Lecha Kaczyńskiego z lat 2002-2005. Wspominam ponad rok mojego życia, który spędziłem na pisaniu ponad 200-stronicowej części historii miasta stołecznego Warszawy z jej najlepszym w wolnej Polsce prezydentem – śp. Lechem Kaczyńskim.
To opowieść o wielkim wkładzie w historię miasta stołecznego Warszawy śp. Lecha Kaczyńskiego, śp. Marii Kaczyńskej, śp. Władysława Stasiaka, śp. Sławomira Skrzypka, śp. Pawła Wypycha oraz śp. Barbary Mamińskiej. Wszyscy zginęli w drodze do Katynia pod Smoleńskiem. To opowieść o niezwykłych 3 latach samorządowej służby ludzi, którzy sprawili, że miasto stołeczne Warszawa na nowo stało się liczącą i świetnie zarządzaną europejską stolicą. To także opowieść o niezwykłym prezydencie m.st. Warszawy śp. prof. Lechu Kaczyńskim, który w niewyobrażalnie krótkim czasie skutecznie zreformował miasto. Reforma ustroju Warszawy, uporządkowanie inwestycji po czasach afer „układu warszawskiego”, reforma finansów publicznych, złoty okres dla warszawskiej kultury, gigantyczne środki pozyskane z Brukseli, Muzeum Powstania Warszawskiego, Centrum Nauki „Kopernik”, Muzeum Historii Żydów Polskich, nowy polityka społeczna dla mieszkańców, ogromny program budownictwa mieszkaniowego, bezpieczna Warszawa – reforma Straży Miejskiej itd. Lista zasług dla stolicy warszawskiej ekipy śp. Lecha Kaczyńskiego jest bardzo długa. Uczciwie należy powiedzieć, że w 30-letniej historii samorządu terytorialnego wolnej Polski jest to niezwykły – wręcz podręcznikowy – przykład, jak z pasją w krótkim czasie można z pasją i z sukcesem pracować dla Rzeczpospolitej Polski w samorządzie terytorialnym.
Szczególnie dziś wspominam niezwykłego człowieka i państwowca – śp. Władysława Stasiaka. W lutym 2008 r. na jego zaproszenie rozpocząłem pracę jako analityk ds. bezpieczeństwa energetycznego w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, gdzie pracowałem w zespole Pawła Solocha, który dziś jako były bliski współpracownik ministra Stasiaka, kontynuuje jego dzieło przy boku Prezydenta RP Andrzeja Dudy. Później dla śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w Kancelarii Prezydenta RP, którą kierował minister Stasiak, przygotowywaliśmy m.in. z prof. Andrzejem Zyberowiczem, śp. Janem Olszewskim i Piotrem Naimskim analizy dot. polsko-rosyjskich negocjacji gazowych w latach 2009-2010. Do dziś minister Władysław Stasiak jest dla mnie niedoścignionym wzorem arcyprofesjonalego państwowca – urzędnika w najlepszym tego słowa znaczeniu.
Pamiętamy.
11.04.2021
