Interpelacja w sprawie niejasnych zasad ulgi rehabilitacyjnej przy adaptacji mieszkań osób z niepełnosprawnościami

Interpelacja posła Janusza Kowalskiego z dnia 2 listopada 2025 roku w sprawie niejednoznacznych zasad stosowania ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej adaptacji i wyposażenia mieszkań osób z niepełnosprawnościami.

Ulga rehabilitacyjna przewidziana w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala osobom z orzeczoną niepełnosprawnością na odliczenie wydatków związanych z adaptacją i wyposażeniem mieszkań lub domów, stosownie do ich indywidualnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

W praktyce jednak przepisy te budzą liczne wątpliwości interpretacyjne. Brak ustawowego katalogu wydatków kwalifikowanych sprawia, że organy podatkowe różnie interpretują pojęcie „adaptacji” i „wyposażenia”, co prowadzi do nierównego traktowania podatników. Zdarza się, że urzędy skarbowe uznają prawo do odliczenia kosztów remontu łazienki, lecz odmawiają odliczenia podobnych wydatków w innych pomieszczeniach, mimo że są one podyktowane rzeczywistymi potrzebami osoby z niepełnosprawnością.

Dodatkowe trudności pojawiają się w sytuacjach, gdy osoba niepełnosprawna przystosowuje do swoich potrzeb nowo wybudowany dom – wówczas część urzędów odmawia prawa do ulgi, uznając, że nie jest to remont, mimo iż przepisy nie zawężają ulgi do tego rodzaju prac.

Niejasność przepisów prowadzi do nierównego stosowania prawa, a osoby z niepełnosprawnościami, często ponoszące znaczne koszty dostosowania miejsca zamieszkania, muszą indywidualnie występować o interpretacje podatkowe, które nierzadko są rozbieżne.

Mając na uwadze powyższe, poseł Janusz Kowalski zwrócił się o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Finansów planuje opracowanie i opublikowanie ogólnej interpretacji podatkowej, która ujednolici zasady stosowania ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji i wyposażenia mieszkań?
2. Czy rozważane jest wprowadzenie orientacyjnego katalogu wydatków kwalifikujących się do odliczenia, tak aby ograniczyć dowolność interpretacyjną organów podatkowych?
3. Czy Ministerstwo Finansów analizuje możliwość objęcia ulgą rehabilitacyjną wydatków poniesionych w trakcie budowy nowego domu, jeśli służą one przystosowaniu pomieszczeń do potrzeb wynikających z niepełnosprawności?
4. Jakie działania podejmuje resort w celu zapewnienia jednolitości interpretacyjnej w skali kraju w odniesieniu do ulgi rehabilitacyjnej?
5. Czy Ministerstwo Finansów dysponuje danymi dotyczącymi liczby indywidualnych interpretacji podatkowych dotyczących ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji mieszkań oraz skali odmów uznania odliczeń?
6. Czy resort planuje szkolenia lub wytyczne dla pracowników urzędów skarbowych, które pozwoliłyby uniknąć błędnej interpretacji przepisów i nierównego traktowania podatników?
7. Czy w ocenie Ministerstwa Finansów obecne przepisy w wystarczającym stopniu chronią prawa osób z niepełnosprawnościami w kontekście dostosowania ich mieszkań do potrzeb zdrowotnych i funkcjonalnych?
8. Czy Ministerstwo Finansów rozważa uproszczenie procedur odliczenia ulgi rehabilitacyjnej, aby osoby z niepełnosprawnościami nie musiały każdorazowo występować o indywidualną interpretację podatkową?

Oto odpowiedź Ministerstwa Finansów z dnia 21 listopada 2025 roku:

Sytuacja osób z niepełnosprawnościami to jeden z najważniejszych obszarów zainteresowania Państwa. Świadczą o tym inicjatywy, mające swoje źródło w polityce społecznej, które poprawiają jakość i komfort życia osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że nie należy bezpośrednio do instrumentów tej polityki, również zawiera regulacje wpisujące się w ten nurt. Przede wszystkim należy wskazać na ulgę rehabilitacyjną, której celem jest pomoc osobom z niepełnosprawnościami w usamodzielnianiu się i pokonywaniu barier wynikających z trudności związanych ze schorzeniami.

Ulga rehabilitacyjna, unormowana w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, umożliwia odliczenie od podstawy opodatkowania wydatków związanych z wykonywaniem czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą z niepełnosprawnościami lub podatnika mającego na utrzymaniu taką osobę.

Rodzaj tych wydatków został ujęty w zamkniętym katalogu określonym w art. 26 ust. 7a ustawy PIT. Z uwagi na uwarunkowania odliczenia wydatki te można podzielić na nielimitowane, czyli takie, które podatnik może odliczyć w całości, oraz limitowane, ograniczone dolnym bądź górnym limitem. Przywilej odliczenia wydatków bez limitu jest charakterystyczny dla tej ulgi i odróżnia ją od innych ulg podatkowych, takich jak ulga termomodernizacyjna, w której ustawodawca określił maksymalny limit wydatków.

W grupie wydatków nielimitowanych znajdują się m.in. wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy PIT). Odnosząc się do istoty zagadnienia poruszonego w interpelacji poselskiej, należy zauważyć, że ustawodawca celowo nie wskazał w tym przepisie konkretnych wydatków podlegających odliczeniu. Przepis ten ma charakter uniwersalny, aby z odliczenia mogli skorzystać podatnicy z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Takie rozwiązanie pozwala na dostosowanie wydatków do indywidualnych potrzeb i rodzaju niepełnosprawności, a próba ich szczegółowego skatalogowania nie byłaby uzasadniona.

Kluczowe znaczenie ma sformułowanie, że wydatki muszą być poniesione „stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności”. Oznacza to, że każdy podatnik korzystający z tej preferencji, odpowiednio do rodzaju i stopnia swojej niepełnosprawności, może uwzględnić w rozliczeniu podatkowym wydatki poniesione na stworzenie warunków mieszkaniowych ułatwiających codzienne funkcjonowanie.

Próba zamkniętego skatalogowania tych wydatków mogłaby przynieść odwrotny skutek, polegający na uniemożliwieniu odliczenia w niektórych przypadkach. Zastosowanie techniki legislacyjnej w postaci katalogu otwartego jest zatem rozwiązaniem przemyślanym i celowym.

Odnosząc się do wątpliwości dotyczących objęcia ulgą rehabilitacyjną wydatków poniesionych w trakcie budowy budynku, należy wskazać, że przepis nie wyklucza takiej możliwości. Ulga może obejmować również wydatki poniesione w toku budowy budynku mieszkalnego, o ile służą one przystosowaniu pomieszczeń do potrzeb wynikających z niepełnosprawności i spełnione są pozostałe warunki odliczenia przewidziane w ustawie PIT.

Stanowisko to powinno być znane organom podatkowym, co potwierdzają interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zamieszczone w Systemie Informacji Celno-Skarbowej EUREKA. W interpretacjach tych uznano stanowiska wnioskodawców za prawidłowe, gdy adaptacja i wyposażenie nowych mieszkań lub nowo budowanych budynków odpowiadały potrzebom wynikającym z niepełnosprawności.

Z danych Systemu Informacji Celno-Skarbowej EUREKA wynika, że w okresie od 2022 roku do końca pierwszego półrocza 2025 roku wydano 54 interpretacje indywidualne dotyczące ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych.

Jednocześnie, z uwagi na zbyt ogólne przedstawienie w interpelacji kwestii nierównego traktowania podatników przez organy podatkowe, nie jest możliwe szersze odniesienie się do tego zarzutu.

W związku z powyższym Ministerstwo Finansów nie planuje wydania interpretacji ogólnej w zakresie wskazanym w interpelacji.

Źródło: www.sejm.gov.pl

Janusz Kowalski, Poseł na Sejm RP 👍